Ja, ik wil!

Door Krisp op zaterdag 28 maart 2009 17:22 - Reacties (25)
Categorie: personal blog, Views: 3.447

Of ik belijdenis ging doen. 4 maanden geleden had ik op deze vraag 'nee' gezegd. Het was een teken van schaamte, maar ook een teken van heel veel vragen. Te veel vragen die ik eerst wilde oplossen voordat überhaupt zou overwegen om belijdenis te doen.

Of ik belijdenis ging doen. 3 maanden geleden had ik op deze vraag nog steeds 'nee' gezegd. Het knaagde aan mij. Enerzijds geloofde ik, maar anderzijds waren die vragen er nog steeds. En eigenlijk deed ik er niets aan om deze op te lossen. Ik vroeg mij af of ik eigenlijk in mijn hele leven wel belijdenis wilde gaan doen. Of dat ik domweg wilde zitten in de kerk en afwachten wat er ging gebeuren.

Lees verder »

Ontvriending is zo gek nog niet

Door Krisp op zaterdag 21 maart 2009 11:58 - Reacties (12)
Categorie: columns, Views: 4.051

En zie daar, we hebben weer een nieuwe trend: ontvriending. Tegenwoordig hoor je er niet meer bij, tenzij je een paar vrienden hebt gedumpt. Dat dumpen hoeft overigens niet face-to-face, liever niet zelfs. Dumpen doen we tegenwoordig virtueel: via Hyves dumpen is namelijk veel leuker!

Waar komt dat eigenlijk vandaan? Zijn we bang voor ons netwerk geworden? Geloven we opeens alleen in echte vriendschappen? Willen we onze privacy beter bewaken, in een laatste wanhoopspoging om 'onvindbaar' te zijn op internet? Geloven we niet in contact wat virtueel onderhouden kan worden, ook al is het maar op zeer kleine schaal?

Lees verder »

Vandaag Ben Ik Gaan Lopen

Door Krisp op woensdag 18 maart 2009 09:40 - Reacties (16)
Categorie: personal blog, Views: 5.007

Vandaag ben ik gaan lopen. Net zoals gisteren overigens. Al jaren was ik het van plan. Sporten heb ik nooit gedaan, maar het lopen fascineerde me. Het beeld van een atleet die lijkt te zweven op de weg is iets wat nauwelijks te beschrijven valt. Het is krachtig en tegelijkertijd licht. Een combinatie van een contrabas en een piano, bijzonder mooi. Het inspireerde mij om ook te gaan.

Hier loop ik dan. Ik heb de meningen geteld. Ze waren -op één na- negatief. 'Je haalt het nooit' was misschien wel een beste reactie, die -hoe typerend- van mijn moeder kwam. Toch loop ik. In het begin fier, omdat ik merk dat ik meer in mijn mars heb dan ik in het begin dacht. De kilometer haal ik fluitend. De twee ook, maar inmiddels heeft mijn iPod het fluiten overgenomen. Drie kilometer haal ik ook, maar ik loop niet hard meer. Na 200 meter lopen zet ik aan: ik ben bijna thuis.

Lees verder »