Krisp vertelt...

Bloggen is mijn therapie, zo heb ik regelmatig gezegd. Schrijven doe ik niet alleen omdat ik het leuk vind, maar ook omdat ik het nodig heb. Hard nodig. Zonder schrijven kan ik niet. 'Writing was my first love' zou zo de titel kunnen zijn van een -overigens nog niet geschreven- blog, waarin ik mijn liefde voor de schrijfkunst zonder veel gêne uit. Misschien is verslaving toch een beter woord.

Daarom geef ik -tussen alle drukte door- toch even toe aan mijn verslaving. Om weer even aandacht te vragen voor mijn andere liefde, muziek. Wist u dat John Mayer weer een nieuw album heeft uitgebracht? Zoals altijd weer een waar juweel, met zeer gevoelige nummers. 'Who says' bijvoorbeeld, een heerlijk nummer over het leven en de vrijheid daarvan.

Lees verder »

Bij de meeste stemmingen die ik heb, heb ik een artiest die daarbij past. Bij het studeren draai ik graag Katie Melua, Mark Knopfler en Norah Jones, terwijl ik tijdens het lezen juist overstap naar Janine Jansen en Hillary Hahn. Heerlijk rustig en ontspannend, het geeft ruimte voor het opnemen van informatie.

Maar ook belangrijke gebeurtenissen in mijn leven hebben een muziekassociatie. Mijn eerste vliegtuigvlucht was onder begeleiding van U2. Parijs associeer ik nog altijd met Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain van Yann Tiersen, Londen is voor mij onlosmakelijk verbonden met Keane. De dag dat ik Schotland binnenrijd zal begeleid worden met Jamie Cullum en op het moment dat ik de Verenigde Staten binnenvlieg, zal ik onmiddellijk Joe Cocker aanzetten. Associaties hoeven namelijk niet meteen logisch te zijn.

Lees verder »

In de komkommertijd wordt de Nederlandse tv rustiger. Niet slechter: op bepaalde programma's na worden juist de hoogtepunten herhaald, waardoor er in drie maanden het beste van de overige negen maanden wordt getoond. Daarnaast zijn er altijd een paar goede detectives en speelfilms, waardoor ik vrijwel altijd kan genieten van een leuke zomeravond tv kijken. Je moet wat als je balkon van het Franse type is.

De publieke omroep heeft dit jaar -evenals in voorgaande jaren- de geweldige beslissing genomen om Hilversum van een vertragingsknop te voorzien: een drie uur lang interviewprogramma waarin een persoon centraal staat. In tegenstelling tot de meeste programma's die hooguit een half uur duren, is het mogelijk om een goed portret te maken van een persoon. Niet alleen komt de smaak van die persoon naar voren, maar ook de karaktereigenschappen van die persoon komen aan bod.

Lees verder »

Soms twijfel ik aan mijzelf. Over de keuzes die ik maak, of vooral verzuim te maken. Over het feit dat ik kijk of het gras bij de buren groener is en dan heel hard kunstmest over mijn eigen tuintje gooi. Dat ik heel hard schoffel in mijn tuin en die mooie, oude plant eruit ruk omdat hij niet mooi meer is. En daar dan later spijt van krijg, want hij was toch wel een goede aanvulling.

Dat dus, alleen dan in het echte leven. Zoiets als 'geen tijd hebben' omdat ik andere dingen toch belangrijker vond dan dat ene afspraakje met die vriend. Dat ik liever thuis blijf zitten in plaats van door de regen te gaan naar die verjaardag. Dat ik een persoon niet bel omdat ik daar totaal niet aan denk, terwijl hij het juist zo hard nodig heeft. Dat, en meer.

Lees verder »

Vandaag in NRC-Next een artikel over burn-out, waaronder tien stappen om erin te raken. Typisch een artikel wat mij interesseert: ik weet van mijzelf dat ik over een dunne lat loop, waarbij ik niet gek hoef te doen om eraf te vallen. Daarom heb ik maatregelen genomen: ik sport regelmatig, houd een strak levensritme aan (half 1 erin, 7 uur eruit), eet voldoende en gezond en heb een dag in de week waarin ik mijn activiteiten zo veel mogelijk beperk.

Des te confronterender is het als je leest dat juist die activiteiten je de das om kunnen doen. Want om maar een aantal willekeurige voorbeelden te noemen: 'Maak al je dromen waar', 'Zorg dat je werk geen werk meer is' (en werk dus veel te veel), 'wees de meest fantastische vriend' en 'neem een fantastisch lichaam en een geweldige gezondheid'. Voorwaarden waaraan ik -bewust of onbewust- stuk voor stuk naar streef, maar wat knap lastig is (te meer omdat het niet te combineren valt).

Lees verder »