Krisp vertelt...

Paars heb ik altijd een aparte kleur gevonden. Het is geen kleur die ik onder ‚mooi’ of ‚lelijk’ kan betitelen. Wel heb ik het altijd een kleur met karakter gevonden. Paars is een kleur die speciaal is, het wordt niet zomaar gebruikt. Rood wordt geassocieerd met gevaar, oranje met Nederland en alles wat daarvoor uitkomt, blauw zijn verkeersborden en de zee, groen is de natuur. Paars kent zo’n associatie niet. Prettig, want daardoor ontstaat juist dat bijzondere verhaal. Als mensen een favoriete kleur kiezen, is dat zelden paars. De mensen die dat wel doen, hebben vaak een bijzonder verhaal. Een verhaal dat eigenzinnig is.

Paars is op dit moment in het nieuws. Met een plus, anders paste Groenlinks er niet in. Niet iedereen is enthousiast over paars. Het zou te progressief zijn, het electoraat verkwanselen. Extreem rechts en extreem links zouden daarmee kiezers winnen en daarmee een groot verlies overleveren voor de partijen die meedoen met paars plus. Met name VVD-kiezers zouden paars niet moeten. Niet conservatief, maar progressief.

Lees verder »

Af en toe verbaas ik mijzelf. Over het feit dat ik mensen vertrouw. Ik vertrouw mensen op hun woord. De een meer dan de ander, maar de basis van mijn leven staat op vertrouwen. Vertrouwen in datgene wat mensen zeggen, doen en ook laten. Vertrouwen in de adviezen de mensen mij geven, de tips die verwacht en onverwacht komen en de feedback die ze mij geven.

Ik geloof in adviezen, in tips en feedback. Ik doe er veel mee. Ik reageer erop, handel er naar. Ik neem het serieus en gebruik het in toekomstige handelingen. Door de jaren heen heb ik geleerd dat adviezen van mensen hout snijden, dat tips mijn leven ontwikkelen en verder doen ontplooien. Ik ben - misschien wel tegen een trend in- een ontzettende fan van feedback. Juist door feedback ben ik gemaakt tot wie ik ben.

Lees verder »

Deze blog is een vervolg op Gratis of betalen: zoek de redelijkheid.

Op het moment dat er een discussie gevoerd wordt over de prijs van media, blijft een deel van de discussie vaak onderbelicht. De functionaliteit van de software geeft namelijk een rechtvaardiging voor een bepaalde prijs.

Iedereen zal het ermee eens zijn dat de vandaag gelanceerde Creative Suite 5 van Adobe meer dan 5 euro mag kosten. Blijkbaar is een prijs van ruim duizend euro per licentie gerechtvaardigd, gezien de hoeveelheden waarmee Adobe zijn suite verkoopt. Consistent is het ook: elke suite heeft ongeveer dezelfde prijs als zijn voorganger.

Aan de andere kant zijn er genoeg kleine programma’s die slechts weinig ontwikkelingstijd kosten. Toch gaan ze voor 50 euro over de toonbank. Iedereen kent wel een aantal van deze applicaties. Vreemd genoeg lijken er genoeg mensen te zijn die toch zo’n applicatie willen kopen, aangezien deze programma's nog steeds bestaan.

Lees verder »

Discussies over het vrijgeven van informatie zijn van alle tijden. Het verzwijgen en achterhouden van informatie is al sinds mensenheugenis een van de dingen die mensen doet. Naar verluid kunnen baby's al vanaf hun tweede jaar emoties voordoen om zo aandacht te krijgen. Het is dus geen verrassing dat ook op internet veel discussie wordt gevoerd over het al dan niet open zijn. Van open source tot een open API’s.

Het vrijgeven en achterhouden van informatie is een spanningsveld. Een bedrijf wil niet dat de informatie die veel geld heeft gekost ‘zomaar’ gebruikt wordt en dat alle investeringen teniet worden gedaan. Tegelijkertijd geldt het spreekwoord ‘twee weten meer dan een’ nog steeds. Extremer zelfs: miljoenen mensen weten meer dan een bedrijf.

Naar mijn idee gaat de hele discussie in feite niet over het al dan niet openstellen van informatie. Deze hele discussie gaat over het al dan niet serieus nemen van je klanten. Luisteren naar je klanten. Hun kritieken, meningen en suggesties bekijken, beargumenteren en gebruiken. Maar bovenal: de inzet van klanten belonen, al is het maar door een mening.

Lees verder »

Vandaag heb ik de laatste lessen van het blok van mijn hogeschool (Hogeschool Utrecht) afgesloten. En alhoewel ik inmiddels voor het vijfde jaar lessen volg, leer ik elke dag nog, meer dan ik in het begin deed. Over vertrouwen bijvoorbeeld.

Vertrouwen is een raar iets. Je kunt iemand vertrouwen, iemand volledig vertrouwen, of iemand maar half vertrouwen. Sommige mensen vertrouwen we niet, maar we reageren wel op de woorden van die mensen. Op de een of andere manier denken we dus wel dat diegene zegt wat hij vindt. Raar eigenlijk.

Vanaf een februari heb ik van alles geleerd over samenwerken. Over samenwerken als team, tussen bedrijven of als consultant met een bedrijven. Het woord wat hierbij elke keer weer kwam bovendrijven, was vertrouwen. Heb je vertrouwen in elkaar om met elkaar samen te werken?

Lees verder »