![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.gif){kind=icon}
Boer Zoekt Vrouw - Gevoelens
Keuzes maken in je leven is erg vervelend, dat bleek vanavond uit Boer Zoekt Vrouw. Helaas bleek ook maar weer eens pijnlijk dat het niet kunnen maken van keuzes misschien nog wel erger is, zo bleek uit de reactie van boer Frans. Een van zijn "paor lange poot'n under de pisbak" vond zijn grapjes aan het einde toch niet zo leuk meer, verlangde wat meer diepgang.
En dan was er nog boer Henk, die vroeg om een vrouw die de camera ook niet leuk vond. Hij kreeg zijn vrouw, maar helaas was de vrees voor de camera groter dan de liefde voor Henk. Misschien moet je de Delftse humor maar eens afleren, dan wordt de liefde van haar kant vanzelf groter. Zoveel sarcasme (wat ik overigens wel erg leuk vind) kan zo'n teer conservatoriumhartje toch echt niet verdragen.
Uiteindelijk bleek dat het niet zo zeer de man in de boer is die zoveel lompheid veroorzaakt, maar juist de boer in de mens. Agnes wist totaal niet wat gevoelens waren, en het bleef dan ook angstvallig stil... totdat Agnes de opmerking maakte dat ze toch maar is over gevoelens moesten gaan praten. "Ja, dat vind ik ook", en "Ik ook" waren de antwoorden die kwamen... Na een "Ik ergens ook wel" bleef het stil.
De droom die politieagent Jurjen had was bij de aankomst op de boerderij al lang verdwenen. Agnes was niet de vrouw met de schitterende bos krullen, die zwoel wapperend om haar hoofd heen draaiden. Het haar waar je helemaal van weg zwijmelde, terwijl je haar met haar mooie lichaam door de wei zag dartelen achter een koe. Helaas was het haar strak naar achter getrokken door een elastiek, en haar beeldschone lichaam werd bedekt door een smerige overall, die ook niet schoon wordt als je erop klopt.
Tot overmaat van ramp wist Agnes ook niet wat gevoelens waren, en de charmante Jurjen stond daardoor voor de edele taak om te vertellen dat ze niet zijn droomvrouw was, en dat zijn gevoelens voor haar toch niet zo sterk waren. Agnes knikte. Lomp zeggen dat Agnes niet was wat je verwachtte en dat je naar huis ging, had geen grotere reactie veroorzaakt.
En daar zat Agnes dan. 883 brieven, en dan eindig je met twee boeren die niets zeggen, en alleen maar hard kunnen werken. Mijn vermoeden is dat hier geen spannende relatie uitrolt, en de spontaniteit er niet vanaf zal stralen. Tenzij... ja, die gevoelens. Misschien moeten ze daar eens over gaan praten.
Gelukkig zat Jurjen al lang weer in de stad, waar ze wel snappen wat gevoelens zijn.
En dan was er nog boer Henk, die vroeg om een vrouw die de camera ook niet leuk vond. Hij kreeg zijn vrouw, maar helaas was de vrees voor de camera groter dan de liefde voor Henk. Misschien moet je de Delftse humor maar eens afleren, dan wordt de liefde van haar kant vanzelf groter. Zoveel sarcasme (wat ik overigens wel erg leuk vind) kan zo'n teer conservatoriumhartje toch echt niet verdragen.
Uiteindelijk bleek dat het niet zo zeer de man in de boer is die zoveel lompheid veroorzaakt, maar juist de boer in de mens. Agnes wist totaal niet wat gevoelens waren, en het bleef dan ook angstvallig stil... totdat Agnes de opmerking maakte dat ze toch maar is over gevoelens moesten gaan praten. "Ja, dat vind ik ook", en "Ik ook" waren de antwoorden die kwamen... Na een "Ik ergens ook wel" bleef het stil.
De droom die politieagent Jurjen had was bij de aankomst op de boerderij al lang verdwenen. Agnes was niet de vrouw met de schitterende bos krullen, die zwoel wapperend om haar hoofd heen draaiden. Het haar waar je helemaal van weg zwijmelde, terwijl je haar met haar mooie lichaam door de wei zag dartelen achter een koe. Helaas was het haar strak naar achter getrokken door een elastiek, en haar beeldschone lichaam werd bedekt door een smerige overall, die ook niet schoon wordt als je erop klopt.
Tot overmaat van ramp wist Agnes ook niet wat gevoelens waren, en de charmante Jurjen stond daardoor voor de edele taak om te vertellen dat ze niet zijn droomvrouw was, en dat zijn gevoelens voor haar toch niet zo sterk waren. Agnes knikte. Lomp zeggen dat Agnes niet was wat je verwachtte en dat je naar huis ging, had geen grotere reactie veroorzaakt.
En daar zat Agnes dan. 883 brieven, en dan eindig je met twee boeren die niets zeggen, en alleen maar hard kunnen werken. Mijn vermoeden is dat hier geen spannende relatie uitrolt, en de spontaniteit er niet vanaf zal stralen. Tenzij... ja, die gevoelens. Misschien moeten ze daar eens over gaan praten.
Gelukkig zat Jurjen al lang weer in de stad, waar ze wel snappen wat gevoelens zijn.
 11-03
|
It's coming home!!! |
 23-12
|
Winterfoto's |
Reacties
Door
Ramon,
maandag 21 januari 2008 08:23
Leuk stukje! Ik heb het niet gezien maar kan me er een beeld bij vormen 
Door
endless,
maandag 21 januari 2008 09:43
Nice.. Heb je ook samenvattingen van GTST, As the World Turns & Idols voor ons? 
Leuk geschreven!
Leuk geschreven!
Door
Krisp,
maandag 21 januari 2008 09:49
GTST en Idols kijk ik uit principe al niet. 
As the World turns ken ik niet. Ik zal is kijken waar ik het kan vinden, als ik genoeg schrijfstof heb, komt er misschien wel een nieuw column online.
Voorlopig is Boer Zoekt Vrouw ook heel inspiratievol.
As the World turns ken ik niet. Ik zal is kijken waar ik het kan vinden, als ik genoeg schrijfstof heb, komt er misschien wel een nieuw column online. Voorlopig is Boer Zoekt Vrouw ook heel inspiratievol.
Door
frank2go,
dinsdag 22 januari 2008 01:20
Leuk geschreven stuk,.Ik heb na.v. jouw recensie even naar de herh. gekeken Ík vond het heel erg zielig voor dat vrouwtje dat weg moest(ze had haar nachthemd onder het kussen gelegd) Hartverscheurend.
Hoe kan je zoiets zeggen? Onvoorstelbaarpaor lange poot'n under de pisbak