![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link.png){kind=icon}
Op naar een welverdiende burn-out
Vandaag in NRC-Next een artikel over burn-out, waaronder tien stappen om erin te raken. Typisch een artikel wat mij interesseert: ik weet van mijzelf dat ik over een dunne lat loop, waarbij ik niet gek hoef te doen om eraf te vallen. Daarom heb ik maatregelen genomen: ik sport regelmatig, houd een strak levensritme aan (half 1 erin, 7 uur eruit), eet voldoende en gezond en heb een dag in de week waarin ik mijn activiteiten zo veel mogelijk beperk.
Des te confronterender is het als je leest dat juist die activiteiten je de das om kunnen doen. Want om maar een aantal willekeurige voorbeelden te noemen: 'Maak al je dromen waar', 'Zorg dat je werk geen werk meer is' (en werk dus veel te veel), 'wees de meest fantastische vriend' en 'neem een fantastisch lichaam en een geweldige gezondheid'. Voorwaarden waaraan ik -bewust of onbewust- stuk voor stuk naar streef, maar wat knap lastig is (te meer omdat het niet te combineren valt).
Het wordt vervelender als de volgende voorwaarden in beeld komen. 'Voel je fantastisch', Blijf vinden dat het altijd fantastisch gaat' en 'laat ziekte je fantastische leven niet verpesten'. Deze drie voorwaarden confronteren. Want ik weet dat ik de laatste tijd niet altijd meer gaat zoals ik het zou willen. Met andere woorden: ik heb meer rusttijd nodig dan ik zou willen, iets waar ik niet aan toe kan (en wil) geven. Want mijn werk is toch mijn vrije tijd?
Daarom heb ik besloten van de zomer op vakantie te gaan naar een ver land. Voor mij ongekend: op vakantie gaan heb ik jarenlang nauwelijks gedaan, of heel kort. Maar, ik wist dat ik eraan toe was, dat ik anders echt compleet doorgedraaid zou raken. Dat ik uiteindelijk half kapot neer zou vallen, in de wetenschap dat mijn lichaam nu echt op was. Met een goed gevoel lees ik daarom het artikel door, ik weet dat aan mijn ellende volgende week een einde komt. Totdat ik de laatste stap lees.
'...en neem dan een fantastische vakantie.'
Des te confronterender is het als je leest dat juist die activiteiten je de das om kunnen doen. Want om maar een aantal willekeurige voorbeelden te noemen: 'Maak al je dromen waar', 'Zorg dat je werk geen werk meer is' (en werk dus veel te veel), 'wees de meest fantastische vriend' en 'neem een fantastisch lichaam en een geweldige gezondheid'. Voorwaarden waaraan ik -bewust of onbewust- stuk voor stuk naar streef, maar wat knap lastig is (te meer omdat het niet te combineren valt).
Het wordt vervelender als de volgende voorwaarden in beeld komen. 'Voel je fantastisch', Blijf vinden dat het altijd fantastisch gaat' en 'laat ziekte je fantastische leven niet verpesten'. Deze drie voorwaarden confronteren. Want ik weet dat ik de laatste tijd niet altijd meer gaat zoals ik het zou willen. Met andere woorden: ik heb meer rusttijd nodig dan ik zou willen, iets waar ik niet aan toe kan (en wil) geven. Want mijn werk is toch mijn vrije tijd?
Daarom heb ik besloten van de zomer op vakantie te gaan naar een ver land. Voor mij ongekend: op vakantie gaan heb ik jarenlang nauwelijks gedaan, of heel kort. Maar, ik wist dat ik eraan toe was, dat ik anders echt compleet doorgedraaid zou raken. Dat ik uiteindelijk half kapot neer zou vallen, in de wetenschap dat mijn lichaam nu echt op was. Met een goed gevoel lees ik daarom het artikel door, ik weet dat aan mijn ellende volgende week een einde komt. Totdat ik de laatste stap lees.
'...en neem dan een fantastische vakantie.'
07-'09 Twijfelend de crisis in
06-'09 History Maker
Reacties
Door
Kippenijzer,
donderdag 09 juli 2009 11:33
Ik zou hem bijna halen om het artikel ook te lezen. Alles heel herkenbaar. Vakantie's kon ik vroeger ook niet, tot ik (hoog tijd ook) september vorig jaar een maand in Peru/Bolivia geweest ben, wat voor mijn doen, icm werk en eigen bedrijf (zonder werknemers, dus 24/7 moet ik beschikbaar ervoor kunnen zijn) een hele grote stap was. Goed was het wel. Afgelopen februari 2 weken wezen skieeen voor het eerst in mijn leven, en dat was een van de eerst momenten in de afgelopen 10 jaar dat ik eens echt mijn hoofd totaal leeg kon maken, ik snak naar meer...
Rest van de punten is sinds kort heel herkenbaar, in mijn 3 weekjes 'vakantie' van mijn baan heb ik actief sporten opgepakt en eet ik gezonder, ben benieuwd wat eruit komt
.
Succes ermee in ieder geval!
Rest van de punten is sinds kort heel herkenbaar, in mijn 3 weekjes 'vakantie' van mijn baan heb ik actief sporten opgepakt en eet ik gezonder, ben benieuwd wat eruit komt
.Succes ermee in ieder geval!
Door
TeeDee,
donderdag 09 juli 2009 11:35
Als de leeftijd in je profiel klopt: even heel cliche / stereotype:
21 jaar; dan zou je 'achter de wijven' aan moeten zitten, feesten en lang leve de lol. M.a.w. op deze leeftijd moet je je daar niet druk om hoeven te maken.
21 jaar; dan zou je 'achter de wijven' aan moeten zitten, feesten en lang leve de lol. M.a.w. op deze leeftijd moet je je daar niet druk om hoeven te maken.
Door
Krisp,
donderdag 09 juli 2009 11:37
@TeeDee De leeftijd klopt. Een van de andere voorwaarden was: 'Ga naar de meest fantastische feesten die je je maar kunt voorstellen.' Drie keer raden wat ik doe. 
Een van de andere voorwaarden was: 'Ga naar de meest fantastische feesten die je je maar kunt voorstellen.' Drie keer raden wat ik doe. @TeeDee; leeftijd staat volledig los van of je wel / niet een burnout tepakken kunt hebben.
Ben 25, werk(te) te veel - 80 tot 120u p/w. Tegenwoordig doe ik 't anders; doe waar IK zin in heb, wanneer IK dat wel... hele verademing. Baas niet meej eens; fuck je baas, vast wel een nieuwe tevinden
Burnout kan echt je das omdoen (lees; herintrede kan lang duren)
Ben 25, werk(te) te veel - 80 tot 120u p/w. Tegenwoordig doe ik 't anders; doe waar IK zin in heb, wanneer IK dat wel... hele verademing. Baas niet meej eens; fuck je baas, vast wel een nieuwe tevinden
Burnout kan echt je das omdoen (lees; herintrede kan lang duren)
Door
FiXeR.nl,
donderdag 09 juli 2009 11:41
Ik hoop niet dat dit het leven is wat ik over 3 jaar heb. 
21 en dan al klagen, dude je bent geen kind meer!
21 en dan al klagen, dude je bent geen kind meer!
Door
Packardhell,
donderdag 09 juli 2009 11:46
Begin maar eens met een goeie 8 uur slapen? 6,5uur lijkt mij wat aan de korte kant, ondanks het feit dat sommige mensen minder en andere mensen meer slaap nodig hebben....
houd een strak levensritme aan (half 1 erin, 7 uur eruit),
...
Probeer niet teveel 'moeten' in je leven te stoppen en luister goed naar de lichaam, want die zal zeker aangeven wanneer het de verkeerde kant opgaat.
Als iets niet fantastisch is of het niet fantastisch met je gaat dan hoef je het echter niet te verbloemen door gewoon stug tegen jezelf te zeggen dat het allemaal super is. Het lijkt mij beter om jezelf eens onder de loep te leggen om ze de oorzaken te vinden van het 'niet fantastische' gevoel dat je dan hebt.
Anyway...veel succes bij het afwenden van je eventuele burn-out!
Door
FCA,
donderdag 09 juli 2009 12:19
Wat ik heb gemerkt bij mezelf en mijn omgeving: hoeveel je werkt maakt eigenlijk niet zoveel uit, maar het belangrijkste is dat je het gevoel hebt dat je werk iets toevoegt.
Om dit te onderbouwen maar even een heel gechargeerd voorbeeld: een rijstboer in Azie werkt rustig meer dan 80 uur in de week, verdient geen klap, en kan van dingen die hier doodnormaal (of zelfs als levensbehoefte worden beschouwd) zijn alleen maar dromen. Die hoor je nooit (en ik heb ze gesproken) klagen over iets als burn-out. Vermoeidheid, ja. Klagen over pijnlijke gewrichten, ja. Maar thuis zitten en niks doen, omdat de fut eruit is? Nooit. Want ze weten dat dan de oogst mislukt, hun familie verhongert, en het kleine droompje dat hij had verloren gaat.
Maar oh wee als de oogst ondanks het harde werken verloren gaat, of er een kind overlijdt. Dan wordt het rellen, of zelfmoord, of zitten ze gebroken thuis, en kunnen ze energie niet meer opbrengen. Hun werk was bedoeld voor het overleven van de familie, en dat is niet gelukt, dan zien ze het niet meer zitten.
Hetzelfde kun je naar de Nederlandse situatie vertalen: Als jij het gevoel hebt dat je werk echt wat toevoegt (mensen laten dit je weten, je ziet resultaten) dan kun je keihard werken, lange tijd, en het gaat goed. Maar als je het idee hebt dat het niet uitmaakt, mensen geven negatief commentaar, dan kan het al fout gaan bij een 40 urige werkweek.
Wat "iets toevoegen" is, is behoorlijk vaag, kan per persoon verschillen. Voor sommigen is het het salaris, zodat ze leuke dingen kunnen doen. Sommigen willen een bedrijf verbeteren, anderen de wereld. Volgens mij is het het belangrijkste om een burn-out te voorkomen om te bedenken wat jij wil bereiken met een baan, en of je dat aan het bereiken bent met de manier waarop je er nu mee bezig bent.
Om dit te onderbouwen maar even een heel gechargeerd voorbeeld: een rijstboer in Azie werkt rustig meer dan 80 uur in de week, verdient geen klap, en kan van dingen die hier doodnormaal (of zelfs als levensbehoefte worden beschouwd) zijn alleen maar dromen. Die hoor je nooit (en ik heb ze gesproken) klagen over iets als burn-out. Vermoeidheid, ja. Klagen over pijnlijke gewrichten, ja. Maar thuis zitten en niks doen, omdat de fut eruit is? Nooit. Want ze weten dat dan de oogst mislukt, hun familie verhongert, en het kleine droompje dat hij had verloren gaat.
Maar oh wee als de oogst ondanks het harde werken verloren gaat, of er een kind overlijdt. Dan wordt het rellen, of zelfmoord, of zitten ze gebroken thuis, en kunnen ze energie niet meer opbrengen. Hun werk was bedoeld voor het overleven van de familie, en dat is niet gelukt, dan zien ze het niet meer zitten.
Hetzelfde kun je naar de Nederlandse situatie vertalen: Als jij het gevoel hebt dat je werk echt wat toevoegt (mensen laten dit je weten, je ziet resultaten) dan kun je keihard werken, lange tijd, en het gaat goed. Maar als je het idee hebt dat het niet uitmaakt, mensen geven negatief commentaar, dan kan het al fout gaan bij een 40 urige werkweek.
Wat "iets toevoegen" is, is behoorlijk vaag, kan per persoon verschillen. Voor sommigen is het het salaris, zodat ze leuke dingen kunnen doen. Sommigen willen een bedrijf verbeteren, anderen de wereld. Volgens mij is het het belangrijkste om een burn-out te voorkomen om te bedenken wat jij wil bereiken met een baan, en of je dat aan het bereiken bent met de manier waarop je er nu mee bezig bent.
Door
TeeDee,
donderdag 09 juli 2009 12:24
@himlims_: dat zeg ik toch ook niet? Ik zeg alleen dat je je op die leeftijd daar niet druk om zou moeten maken. Daar krijg je een burnout van Krisp (en jij blijkbaar ook) denken teveel in 'moeten'. Dat je (helaas) daar nu pas achter komt is mij vreemd. Ben ooit eens te vroeg gaan samenwonen, dan kom je er heel snel achter dat je beter kan doen wat je zelf wil.
En dan nog blijf ik erbij: op < 30 je al druk om een burnout moeten maken....
Krisp (en jij blijkbaar ook) denken teveel in 'moeten'. Dat je (helaas) daar nu pas achter komt is mij vreemd. Ben ooit eens te vroeg gaan samenwonen, dan kom je er heel snel achter dat je beter kan doen wat je zelf wil.En dan nog blijf ik erbij: op < 30 je al druk om een burnout moeten maken....
Door
Krisp,
donderdag 09 juli 2009 12:35
@TeeDee
Ik kan alles morgen neerleggen als ik dat zou willen. Niet dat het mij in dank zou worden afgenomen, maar het kan.
Af en toe ga ik er ook een dag 'tussenuit', leuke dingen doen zonder iemand om mij heen. Heerlijk. Nee, ik denk niet in moeten. Ik geloof echt dat mijn werk leuk is. Echter, ook als je werk leuk is kun je jezelf overhoop lopen. Dat heb ik vandaag geconstateerd en dit neem ik wel mee in mijn toekomstige taken.
Ik kan alles morgen neerleggen als ik dat zou willen. Niet dat het mij in dank zou worden afgenomen, maar het kan.
Af en toe ga ik er ook een dag 'tussenuit', leuke dingen doen zonder iemand om mij heen. Heerlijk. Nee, ik denk niet in moeten. Ik geloof echt dat mijn werk leuk is. Echter, ook als je werk leuk is kun je jezelf overhoop lopen. Dat heb ik vandaag geconstateerd en dit neem ik wel mee in mijn toekomstige taken.
Door
Metzie,
donderdag 09 juli 2009 13:08
Hey, is dat artikel van nrc-next ook online te vinden? Heb even op de nrc website gezocht maar kan het niet vinden.
Door
_Erikje_,
donderdag 09 juli 2009 13:14
Je slaapt dus maar 6,5 uur per nacht, dat is veel te weinig. ga gewoon om 11 naar bed... Je voelt je snel beter.
Door
niek_nijmegen,
donderdag 09 juli 2009 13:24
wat mij opvalt aan je blog is de zin: "dat ik over een dunne lat loop, waarbij ik niet gek hoef te doen om eraf te vallen". Wat maakt dat je over zo'n lat loopt, wat is 'gek doen' in jouw geval, en wat zijn de gevolgen van het 'eraf vallen'? De beeldspraak is mooi, maar verhult wel heel erg wat er daadwerkelijk aan de hand is.
Verder mag je natuurlijk prima een fantastisch partner zijn en über-gezond leven en naar fantastisch leuke feesten en een fantastische baan hebben. Het is pas een probleem wanneer je die zaken van je zelf dwingend gaat eisen, terwijl ze eigenlijk onhaalbaar blijken te zijn. Dan ga je heel hard aan de slag om iets te realiseren dat niet te realiseren is. Dáár kun je teleurgesteld door worden, en dàt (en de gevolgen daarvan) is die burn-out.
Hard werken en oververmoeid dreigen te zijn is geen burn-out. Een burn-out is chronisch verwachtingen waar moeten maken, terwijl dat niet kan. En dat laatste lees ik in je stukje niet terug. Vooralsnog denk ik dat je gewoon een harde werker bent, die bang is te weinig rust te nemen... :-)
Verder mag je natuurlijk prima een fantastisch partner zijn en über-gezond leven en naar fantastisch leuke feesten en een fantastische baan hebben. Het is pas een probleem wanneer je die zaken van je zelf dwingend gaat eisen, terwijl ze eigenlijk onhaalbaar blijken te zijn. Dan ga je heel hard aan de slag om iets te realiseren dat niet te realiseren is. Dáár kun je teleurgesteld door worden, en dàt (en de gevolgen daarvan) is die burn-out.
Hard werken en oververmoeid dreigen te zijn is geen burn-out. Een burn-out is chronisch verwachtingen waar moeten maken, terwijl dat niet kan. En dat laatste lees ik in je stukje niet terug. Vooralsnog denk ik dat je gewoon een harde werker bent, die bang is te weinig rust te nemen... :-)
Door
TerraGuy,
donderdag 09 juli 2009 13:30
@TeeDee
Het is natuurlijk vroeg om (verschijnselen van) een burn-out te krijgen, maar niet iedereen zit in hetzelfde schuitje. Op zich heeft het een groot voordeel om er al vroeg mee geconfronteerd te worden, zodat je jonge en nog veerkrachtige lichaam zich snel kan herstellen en je je leefwijze nog vrij eenvoudig aan kunt passen.
Als je 35 of 40 bent en je krijgt een burn-out, dan zijn de rapen pas echt gaar, aangezien je dan al midden in een carriere zit, vrouw/kids/huis moet onderhouden, en je lichaam dan al jarenlang misbruikt is en zich minder makkelijk herstelt.
Het is natuurlijk vroeg om (verschijnselen van) een burn-out te krijgen, maar niet iedereen zit in hetzelfde schuitje. Op zich heeft het een groot voordeel om er al vroeg mee geconfronteerd te worden, zodat je jonge en nog veerkrachtige lichaam zich snel kan herstellen en je je leefwijze nog vrij eenvoudig aan kunt passen.
Als je 35 of 40 bent en je krijgt een burn-out, dan zijn de rapen pas echt gaar, aangezien je dan al midden in een carriere zit, vrouw/kids/huis moet onderhouden, en je lichaam dan al jarenlang misbruikt is en zich minder makkelijk herstelt.
Reageren is niet meer mogelijk