![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link.png){kind=icon}
Like the deserts miss the rain
Ik luister. Aandachtig luister ik naar het vallen van de regen die op het dak stort. Onophoudelijk slaan de druppels op de pannen, als een drummer die een eentonig ritme slaat. Soms slaat hij harder, dan weer zachter. Soms gebruikt hij de bass drum, in combinatie met een lichteffect. Het zorgt voor een wat aparte toevoeging aan de muziek die op de achtergrond speelt. Ik kijk naar buiten, naar de lantaarnpalen die voor de sfeerverlichting op straat zorgen. Overbodig, niemand waagt zich in dit weer naar buiten.
Volkomen ongestructureerd denk ik aan alles wat mij opkomt. Aan alles wat ik mocht worden, wat ik heb mogen doen. Aan alles wat ik momenteel als mijn eigendom mag beschouwen. Maar ook wat ik niet heb: een droog plekje in de avondzon, waar ik hangend in een hangmat een boek zou lezen. Meteen verwerp ik die gedachte: sommige mensen zouden veel over hebben voor een kleine regenbui.
Stel dat ik een Arabier was. Een arme Arabier, die wanhopig probeert een beetje aardappelen te verbouwen. Of een vluchteling in Afrika, het continent waar het zand rood gekleurd is van al het bloed wat er heeft gevloeid. Zomaar twee mensen die graag een regenbui over hun land zouden willen hebben. Zomaar twee mensen die leven in droogte, verzengende hitte en een constant gevecht om water. Als de situatie niet zo ernstig was, zou het bijna ironisch zijn geweest: wij vechten tegen dezelfde vloeistof.
Soms geloof ik in het onmogelijke. In een pijplijn tussen Europa en Afrika, waardoor het mogelijk wordt om gewassen te verbouwen in de Sahara. Onder invloed van de zon moeten de druiven die er dan zullen groeien van hoge kwaliteit zijn, waardoor de beste wijn uit de Sahara zal komen. Het enige wat dit feit in de weg staat, is de regen. De regen waar de woestijn zo naar smacht.
Onmogelijk? Absoluut niet. De techniek om schoon, zuiver drinkwater te halen uit het zoute water van de Middellandse zee is al eeuwen bekend. Afrika staat te springen om water en voedsel, waarbij dit een bijzonder energievriendelijke manier is van produceren (het zuiveren van water hoeft geen energie te kosten). Toch doen we het niet. Waarom? Ik weet het niet. Misschien omdat de overheid het niet wil, misschien omdat men bang is dat het evenwicht op aarde wordt verstoord. Misschien omdat men er nog niet over heeft nagedacht, misschien omdat men domweg niet wil.
Toch droom ik ervan. Ik droom van een groene Sahara, vol met wijngaarden, natte grond en grote tarwevelden. Ik droom van een Afrika met water, met vrede, met een toekomst. Ik droom van een derde wereld die kan groeien, die zich kan ontwikkelen. Een derde wereld die kansen ziet, zijn eigen vishengel kan vasthouden in plaats van de vis aangereikt te krijgen. Een derde wereld die geen derde wereld meer is.
The deserts miss the rain. Let's give it to them.
Volkomen ongestructureerd denk ik aan alles wat mij opkomt. Aan alles wat ik mocht worden, wat ik heb mogen doen. Aan alles wat ik momenteel als mijn eigendom mag beschouwen. Maar ook wat ik niet heb: een droog plekje in de avondzon, waar ik hangend in een hangmat een boek zou lezen. Meteen verwerp ik die gedachte: sommige mensen zouden veel over hebben voor een kleine regenbui.
Stel dat ik een Arabier was. Een arme Arabier, die wanhopig probeert een beetje aardappelen te verbouwen. Of een vluchteling in Afrika, het continent waar het zand rood gekleurd is van al het bloed wat er heeft gevloeid. Zomaar twee mensen die graag een regenbui over hun land zouden willen hebben. Zomaar twee mensen die leven in droogte, verzengende hitte en een constant gevecht om water. Als de situatie niet zo ernstig was, zou het bijna ironisch zijn geweest: wij vechten tegen dezelfde vloeistof.
Soms geloof ik in het onmogelijke. In een pijplijn tussen Europa en Afrika, waardoor het mogelijk wordt om gewassen te verbouwen in de Sahara. Onder invloed van de zon moeten de druiven die er dan zullen groeien van hoge kwaliteit zijn, waardoor de beste wijn uit de Sahara zal komen. Het enige wat dit feit in de weg staat, is de regen. De regen waar de woestijn zo naar smacht.
Onmogelijk? Absoluut niet. De techniek om schoon, zuiver drinkwater te halen uit het zoute water van de Middellandse zee is al eeuwen bekend. Afrika staat te springen om water en voedsel, waarbij dit een bijzonder energievriendelijke manier is van produceren (het zuiveren van water hoeft geen energie te kosten). Toch doen we het niet. Waarom? Ik weet het niet. Misschien omdat de overheid het niet wil, misschien omdat men bang is dat het evenwicht op aarde wordt verstoord. Misschien omdat men er nog niet over heeft nagedacht, misschien omdat men domweg niet wil.
Toch droom ik ervan. Ik droom van een groene Sahara, vol met wijngaarden, natte grond en grote tarwevelden. Ik droom van een Afrika met water, met vrede, met een toekomst. Ik droom van een derde wereld die kan groeien, die zich kan ontwikkelen. Een derde wereld die kansen ziet, zijn eigen vishengel kan vasthouden in plaats van de vis aangereikt te krijgen. Een derde wereld die geen derde wereld meer is.
The deserts miss the rain. Let's give it to them.
 05-'09
|
Als |
 05-'09
|
De Echte X-Factor |
Reacties
Door
Voxyn,
vrijdag 22 mei 2009 00:06
Dan kunnen ze weer lekker oorlog gaan voeren over wie de baas is over de sahara(en dus de baas over het voedsel is ), en wie het meeste water krijgt enz... 
[Reactie gewijzigd op vrijdag 22 mei 2009 00:07]
Door
Scotix,
vrijdag 22 mei 2009 00:08
zo denk ik er ook over.
Waarom niet stukje bij stukje het arme afrika aanpakken.
Idd, de sahara vruchtbaar maken. Dat moet toch lukken.
Maar ik denk dat de rijke werelddelen daar tegen zijn, want anders zou afrika ook zeggenschap kunnen krijgen. Iets wat ze nu nog niet echt hebben. Niet zoals Europa, Amerika en asië.
Waarom niet stukje bij stukje het arme afrika aanpakken.
Idd, de sahara vruchtbaar maken. Dat moet toch lukken.
Maar ik denk dat de rijke werelddelen daar tegen zijn, want anders zou afrika ook zeggenschap kunnen krijgen. Iets wat ze nu nog niet echt hebben. Niet zoals Europa, Amerika en asië.
Door
Mike Post,
vrijdag 22 mei 2009 04:03
@Voxyn: Ach, oorlog zal er altijd zijn. Het in de mens te zitten of het zit er gewoon in. Over het oorlog voeren over eigendom, ik las vandaag nog een stuk over Jeruzalem.
Mooie blog post trouwens. Filosofische bui?
Mooie blog post trouwens.
Filosofische bui?[Reactie gewijzigd op vrijdag 22 mei 2009 04:04]
Door
truegrit,
vrijdag 22 mei 2009 09:38
Je moet de sahara niet gaan bevruchten, je verstoort het milieu er dusdanig mee dat je net zo goed al die mensen daar naar betere oorden kunt sturen, want er zijn heus wel vruchtbare delen in afrika.
En ja, "vroeger" kon men ook overleven zonder onze hulp, dus waarom hebben ze het nu wel nodig?
En ja, "vroeger" kon men ook overleven zonder onze hulp, dus waarom hebben ze het nu wel nodig?
Door
Mitch,
vrijdag 22 mei 2009 10:20
Misschien als je je eens verdiept in de materie zul je erachter komen dat het helaas allemaal niet zo makkelijk is als je denkt.
Een pijplijn naar Afrika ?? Je bent waarschijnlijk vergeten dat Afrika tussen twee oceanen inligt, aangezien je water uit de middelandse zee wil halen ? (die zouter is dan de oceaan FYI).
Als iets wel duidelijk is geworden in de afgelopen decennia van voedselhulp, is dat geld en eten geven niet werkt.
Kennis en onderwijs is waar wij Afrika mee kunnen helpen, niet een pijplijn met water.
en trouwens, de woestijn is awesome !
Een pijplijn naar Afrika ?? Je bent waarschijnlijk vergeten dat Afrika tussen twee oceanen inligt, aangezien je water uit de middelandse zee wil halen ? (die zouter is dan de oceaan FYI).
(wikipedia)Het proces van ontzilting kost relatief veel energie en is daarom lang niet op alle plaatsen economisch haalbaar.
Als iets wel duidelijk is geworden in de afgelopen decennia van voedselhulp, is dat geld en eten geven niet werkt.
Kennis en onderwijs is waar wij Afrika mee kunnen helpen, niet een pijplijn met water.
en trouwens, de woestijn is awesome !
[Reactie gewijzigd op vrijdag 22 mei 2009 10:33]
Is de mens niet gewoon een plaag die zich uit blijft breiden totdat verdere groei door gebrek aan voedsel, water of iets dergelijks onmogelijk wordt gemaakt? Is het vruchtbaar maken van de Sahara daarmee niet gewoon uitstel van executie?
Aan de andere kant vind ik het wel een stoer idee
Aan de andere kant vind ik het wel een stoer idee
Door
EvilWhiteDragon,
zondag 24 mei 2009 15:26
[quote]Misschien als je je eens verdiept in de materie zul je erachter komen dat het helaas allemaal niet zo makkelijk is als je denkt.
Een pijplijn naar Afrika ?? Je bent waarschijnlijk vergeten dat Afrika tussen twee oceanen inligt, aangezien je water uit de middelandse zee wil halen ? (die zouter is dan de oceaan FYI).
Het proces van ontzilting kost relatief veel energie en is daarom lang niet op alle plaatsen economisch haalbaar.
(wikipedia)[/qoute]
Vergeet niet dat het toevallig in de sahara nog al warm kan worden, door de zon. Met die zelfde zon is het mogelijk om water te ontzilten. Het enige wat je moet doen is het water door de zon laten verdampen, terwijl het niet weg kan. Dat is niet heel erg moeilijk, denk aan een soort van kas.
Wat lastiger is is het water vervoeren. Ik vermoed dat de woestijn boven zee niveau ligt, ds men zou met pompen moeten gaan werken. Dit zou weldegelijk een hooop energie kosten.
Verder: mooi geschreven stuk, ook al zet ik mijn vraagtekens bij vrede in Afrika.
Ik vrees dat daar te veel stmahoofden/staatshoofden en dergelijke zijn die graat hun macht willen behouden/uitbreiden. Voedsel is macht en grond is ook macht. Ook wel, jou plan is macht, VEEL macht.
Een pijplijn naar Afrika ?? Je bent waarschijnlijk vergeten dat Afrika tussen twee oceanen inligt, aangezien je water uit de middelandse zee wil halen ? (die zouter is dan de oceaan FYI).
Het proces van ontzilting kost relatief veel energie en is daarom lang niet op alle plaatsen economisch haalbaar.
(wikipedia)[/qoute]
Vergeet niet dat het toevallig in de sahara nog al warm kan worden, door de zon. Met die zelfde zon is het mogelijk om water te ontzilten. Het enige wat je moet doen is het water door de zon laten verdampen, terwijl het niet weg kan. Dat is niet heel erg moeilijk, denk aan een soort van kas.
Wat lastiger is is het water vervoeren. Ik vermoed dat de woestijn boven zee niveau ligt, ds men zou met pompen moeten gaan werken. Dit zou weldegelijk een hooop energie kosten.
Verder: mooi geschreven stuk, ook al zet ik mijn vraagtekens bij vrede in Afrika.
Ik vrees dat daar te veel stmahoofden/staatshoofden en dergelijke zijn die graat hun macht willen behouden/uitbreiden. Voedsel is macht en grond is ook macht. Ook wel, jou plan is macht, VEEL macht.
Door
Mad-Monkey,
maandag 25 mei 2009 15:09
Nijpend watertekort op Kreta en dan praten we over een klein eilandje (8350 km2) met overal toegang tot water eromheen, niet een Sahara met een oppervlakte van 9.1x106 km2 laatste detail is dat de kassen gekoeld moeten worden, want planten hebben niet genoeg aan zon, ze hebben ook een maximale tempratuur .
.[Reactie gewijzigd op maandag 25 mei 2009 15:10]
Door
Mad-Monkey,
maandag 25 mei 2009 15:34
1 googletje later omdat het idee me toch niet helemaal losliet.
watergekoelde kassen die drinkwater opleveren, speciaal voor de Sahara!
twintig hectare voor 80 miljoen, wie ziet het probleem?
watergekoelde kassen die drinkwater opleveren, speciaal voor de Sahara!
twintig hectare voor 80 miljoen, wie ziet het probleem?
Reageren is niet meer mogelijk